Βρισκόμαστε στην Ευρυτανία. Σε μια απ` τις ομορφότερες περιοχές της Ελλάδας. Πλούσια σε δασικά οικοσυστήματα και φυσικές ομορφιές. Αφήνοντας πίσω το Καρπενήσι, με το πανέμορφο Βελούχι, αμέσως μπροστά μας εμφανίζεται η πανέμορφη ποταμιά του Καρπενησιώτη.


Ο Kαρπενησιώτης κυλάει σαν φίδι μέσα στην κοιλάδα και το φαράγγι που σχηματίσουν οι απολήξεις του Τυμφρηστού, η Καλιακούδα και η Χελιδόνα. Τα νερά αναβλύζουν αριστερά και δεξιά. Η κοίτη του είναι πλούσια σε παραποτάμια δάση. Δάση πλούσια, σκιερά, υγρόφιλα, που απαρτίζονται από πλατάνια, ιτιές και λυγαριές. Καθώς περιδιαβαίνουμε το φιδίσιο δρόμο, αριστερά και δεξιά, λες και υπάρχουν κίτρινες πινελιές απ` τα σπάρτα που ανθίζουν και που με τη γλυκιά τους μυρωδιά δίνουν ζωή στις μελισσοκυψέλες που υπάρχουν στις άκρες του δρόμου ή μέσα στα καταπράσινα λιβάδια.


Την άνοιξη εδώ αυτά τα λιβάδια βάφονται με τα κόκκινα, μοβ και λευκά  χρώματα των ανεμώνων. Ταυτόχρονα μπαίνουν στη σκηνή μια σειρά από φυτά και λουλούδια, όπως οι νάρκισσοι και οι ορχιδέες (Ophris, Orchis κ.α.). Καθώς κατεβαίνουμε την κοιλάδα, όμορφα χωριουδάκια βρίσκονται σκαρφαλωμένα στις βουνοπλαγιές, πνιγμένα μέσα στα έλατα και τις οξυές. Χωριουδάκια πλούσια με ιστορία και πολιτισμό.Τα βουνά εναλλάσονται με βουνά και οι κορφές με τις κορφές. Στο βάθος διαφαίνονται από τα δυτικά, οι ψηλότερες κορφές του Παναιτωλικού.


Εδώ τούτος ο ουρανός ανήκει στους χρυσαετούς και τα γεράκια, κι οι βράχοι στα πετροχελίδονα, στ` αγριοπερίστερα και στις σβαρνίστρες. Στα ξέφωτα κλώθουν γύρες οι βαρβακίνες. Τα ταμπουρίσματα των δρυοκολαπτών μαζί με τ` αργυρά κυπριά και κουδούνια των ζώων συνοδευόμενα από τα τραγούδια των πουλιών (σπίνοι, παπαδίτσες, καρδερίνες, κίσσες κ.α.) κάνουν την κοιλάδα να βουίζει σαν από μελωδίες μιας συμφωνικής ορχήστρας.
Τα κρύα νερά των ρυακιών κατεβαίνουν ορμητικά απ` τις ψηλές ακόμη χιονισμένες βουνοκορφές. Στο πέρασμα τους σχηματίζουν μικρές λιμνούλες, που είναι γεμάτες ζωή από βομβίνες και γραικοβατράχους. Πιο πέρα μέσα από τα υγρά χορτάρια κάνει την εμφάνιση της, με τις νωθρές της κινήσεις και με τα κίτρινα, έντονα χρώματα της, η σαλαμάνδρα.


Στα πυκνά ελατοδάση, αποτραβιούνται τα ζαρκάδια και οι αγριόγατοι, για να βρουν τη σιγουριά μεσ` τα πυκνά φυλλώματα.Ταξιδεύοντας βλέπει κανείς ψηλά στους βράχους το «Τύπωμα» της Παναγίας και τα «Πατήματά» της. Εδώ σταματούν πολλοί πιστοί για να ανάψουν ένα κεράκι και για να δουν πάνω στο βράχο τα σημάδια της.Τα πλατάνια μας συντροφεύουν για όσο κατεβαίνει το ποτάμι, μέχρι το Διπόταμο. Στο σημείο αυτό ο Καρπενησιώτης συναντάει τον Κρικελοπόταμο  κι από εκεί κατεβαίνουν ορμητικά για να συναντήσουν τον αδερφό τους τον αργυροδίνη Αχελώο.


Η κοιλάδα στενεύει και η βλάστηση λιγοστεύει. Σαν σηκώσεις τα μάτια σου ψηλά, βλέπεις τα πυκνά σύννεφα να σφιχταγκαλιάζουν τις κορφές της Χελιδόνας. Εδώ η ψυχή και το σώμα αναγεννώνται. Η φύση σε προετοιμάζει για προσευχή και στοχασμό. Σε προετοιμάζει για τη μεγάλη συνάντηση, με τη Μάνα της Ρούμελης. Η Μάνα της Ρούμελης είναι η Παναγία η Προυσιώτισσα.


Η Μάνα που λατρεύουν όλοι οι Έλληνες αλλά πάνω απ` όλους οι Ρουμελιώτες.
Οι προσκυνητές εδώ είναι από την Ευρυτανία, την Αιτωλία, την Ακαρνανία, τη Φωκίδα , τη Φθιώτιδα,αλλά και από άλλες περιοχές της Ελλάδας. Άνθρωποι απλοί, πονεμένοι καταφθάνουν εδώ για να ζητήσουν τη χάρη και την ευλογία της Προυσιώτισσας. Χιλιάδες ευλαβικοί προσκυνητές έρχονται εδώ όλο το χρόνο. Τον Αύγουστο όμως, ο Προυσσός γεμίζει από πιστούς που έρχονται στη χάρη της (23 Αυγούστου, τα Εννιάμερα από την Κοίμηση της Παναγίας).


Εδώ στις πιο απόκρημνες περιοχές της Ευρυτανίας βρίσκεται το Μοναστήρι της Παναγίας της Προυσιώτισσας. Η μοναδική εικόνα της Προυσιώτισσας κατέφυγε σ` ετούτη εδώ τη γωνιά της Ελληνικής Γης για να γλιτώσει από τη μανία των εικονομάχων στα δύσκολα χρόνια του 9ου αιώνα.


Σύμφωνα με την παράδοση η εικόνα είναι έργο του Ευαγγελιστή Λουκά και προέρχεται από την Προύσσα της Μικράς Ασίας. Είναι πηγή θαυμάτων, ψυχικής γαλήνης και πνευματικής ανάτασης για τους χιλιάδες πιστούς. Από το 1824, η εικόνα έχει αργυρόχρυση επένδυση, μετά από το τάμα του στρατηγού της Ρούμελης Γεωργίου Καραϊσκάκη. Το μοναστήρι τόπος ιερός, πλούσιος σε τοιχογραφίες, ιερά, εκκλησιαστικά, εθνικά και ιστορικά κειμήλια.
Ο Μπρουσός, είναι ένας απ` τους πιο αγαπημένους προορισμούς των Ελλήνων, για την Παναγία την Προυσιώτισσα, αλλά και για την άγρια ομορφιά της Ευρυτανικής Φύσης